culassa

Occitan

Etimologia

Del italian culatta, de culo («cuol») amb diminutiu

Prononciacion

/kyˈlaso̞/, /kyˈlaso̞/ França (Bearn) : escotar « culassa »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
culassa	culassas
[kyˈlaso̞]	[kyˈlaso̞s]

culassa femenin

La culassa escultada d’un canon.

1. Partida posteriora d'unes objèctes.
2. (armament de caça, de guerra) Blòc d'acièr mobil que clava lo canon per la partida opausada a la boca.
   1. Per las armas portablas, partida posteriora, que servís per téner l'arma o laˋpiejar.
3. (mecanica) Partida amovibla d'un motor assegurant l'estanqueïtat d'un o mai de sos cilindres.