descrotar

Occitan

Etimologia

(verb 1) Del latin crypta « cripta, croton », del grèc ancian κρύπτη, krúptē « vòlta sosterranha » amb lo prefixe des-

(verb 2) Del francic krotta amb lo prefixe des-

Prononciacion

/deskɾuˈta/, /deskɾuˈta/

Vèrb 1

descrotar (lengadocian)

1. Demolir una cròta.

Parents

• crotar

Vèrb 2

descrotar (lengadocian)

1. Netejar las cròtas del bestial.

se descrotar (lengadocian)

1. Se netejar de las cròtas, de la fanga.

Parents

• crotar
• escrotar

Sinonims

• desenfangar