desespèr

Occitan

Etimologia

De espèr.

Prononciacion

/dezesˈpɛɾ/, /dezesˈpɛɾ/

França (Bearn) : escotar « desespèr »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
desespèr	desespèrs
[dezesˈpɛɾ]	[dezesˈpɛɾs]

desespèr masculin

1. Pèrda d’esperança ; estat d’una persona que a perdut tota esperança.

ex: Los carbonièrs de La Sala

occitan sens o saber

canton l'internacionala

la cançon del desespèr.

("Los carbonièrs de La Sala" Mans de Breish)

1. Estat violent de l’alma causat per una afliccion qu’òm cerca pas mai a subremontar.
2. Çò que desespèra.
3. (particular) Causa qu'es plaçada sus un gra d’excelléncia tan naut que passa per èsser inimitabla.

Sinonims

• desesperança

Traduccions

alemand: Verzweiflung (de) anglés: despair (en) basc: catalan: desesperació (ca), desesperança (ca)

espanhòl: desesperación (es), desesperanza (es) francés: desespoir (fr) italian: disperazione (it) portugués: desespero (pt)