Occitan

Del latin perdĭta, participi passat feminin substantivat de perdĕre (« pèrdre »).

/ˈpɛɾðo̞/, /ˈpɛɾðo̞/, provençau /ˈpɛʀdo̞/, /ˈpɛʀdo̞/ França (Bearn) : escotar « pèrda »

Nom comun

pèrda femenin

Privacion de quicòm de preciós, d’agradable, d'util, que se teniá.
- Una malautiá greva pòt provocar la pèrda de la paraula e de la vision del malaut…
(particular) Disparicion de personas que'n sèm privat par la mòrt.
Los òmes tuats o nafrat dins una batalha.
- Las pèrdas umanas.
Çò que s’escampa ; se pèrd.
- Dins lo canal i a de pèrdas d’aiga.
Damatge, diminucion de ben, de profit.
- Vendre amb pèrda.
Revirada, d’un eveniment desavantatjós dins un afar, dins una entrepresa, etc.
- La pèrda d’un procès.
- La pèrda d’una escomesa.
Mal usatge o l’emplec inutil que se fa d’una causa.
- Una pèrda de temps.