embelinaire

Occitan

Etimologia

• De embelinar.

Prononciacion

• /embeliˈnajɾe/, /embeliˈnajɾe/, provençau /ẽⁿbeliˈnajʀe/, /ẽⁿbeliˈnajʀe/

Sillabas

em|be|li|nai|re

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	embelinaire	embelinaires
	[embeliˈnajɾas]	[embeliˈnajro̞]
Femenin	embelinaira	embelinaires
	[embeliˈnajre]	[embeliˈnajres]

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	embelinaire	embelinaires
	[embeliˈnajɾe]	[embeliˈnajɾes]
Femenin	embelinairitz	embelinairises
	[embeliˈnajrit͡s]	[embeliˈnajrizes]

embelinaire

1. Qu'embelina, qu'utiliza d'embelinaments.
2. Que plai, que sedutz las gents.

Sinonims

1. enfachinaire
2. fachilhièr
3. emmascaire

Traduccions

alemand: anglés: basc: catalan:

espanhòl: francés: italian: portugués:

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
embelinaire	embelinaires
[embeliˈnajɾe]	[embeliˈnajɾes]

embelinaire masculin, (equivalents femenins: embelinaira, embelinairitz, embelinarèla)

1. Aquel qu'embelina, qu'utiliza d'embelinaments.
2. Aquel que plai, que sedutz las gents.

Sinonims

1. enfachinaire
2. fachilhièr
3. emmascaire

Traduccions

alemand: verzaubern (de), bezaubern (de) anglés: charm (en), bewitch (en) basc: catalan: encantar (ca), embruixar (ca), fadar (ca)

espanhòl: encantar (es) francés: enchanter (fr), charmer (fr) italian: incantare (it), affascinare (it) portugués: encantar (pt)