encastre

Occitan

Etimologia

Del bas latin incastratura « tenon », benlèu de classic castrum (« plaça fòrta »).

Prononciacion

lengadocian /enˈkastɾe/, /enˈkastɾe/, provençau /ẽⁿˈkastʀe/, /ẽⁿˈkastʀe/

França (Bearn) : escotar « encastre »

Sillabas

en|cas|tre

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
encastre	encastres
[esˈtɛɾle]	[enˈkastɾe]

encastre masculin

1. Accion o resultat d'encastrar.
2. Estructure en forma de quadre.
   • L'encastre de la pòrta.

Sinonims

• encastradura, encastrament, encastratge
• quadre, encadrament
• clausura

Forma de vèrb

encastre

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de encastrar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de encastrar.

Espanhòl

Prononciacion

[?]

Forma de vèrb

encastre

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de encastrar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de encastrar.

Francés

Prononciacion

/ɑ̃kastʁ/, /ɑ̃kastʁ/

Forma de vèrb

encastre

1. Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de encastrer.
2. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de encastrer.
3. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de encastrer.
4. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de encastrer.
5. Segonda persona del singular de l'imperatiu de encastrer.

Portugués

Prononciacion

[?]

Forma de vèrb

encastre

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de encastrar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de encastrar.