ensenhar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *insignāre, infinitiu de *insignō, del latin classic signō.

Prononciacion

/enseˈɳa/, /enseˈɳa/

França (Bearn) : escotar « ensenhar »

Sillabas

en | se | nhar (3)

Vèrb

ensenhar

1. Indicar, mostrar.
2. Formar quauqu'un dins un domeni de coneissenças.

Derivats

• ensenhador
• ensenhaire
• ensenhament

Traduccions

alemand: lehren (de) anglés: to show (en), to teach (en) catalan: ensenyar (ca)

espanhòl: enseñar (es) francés: enseigner (fr) italian: insegnare (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	ensenhar
Gerondiu	ensenhant
Participi passat
	singular			plural
masculin	ensenhat			ensenhats
femenin	ensenhada			ensenhadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ensenhi ensenhe	ensenhas	ensenha	ensenham	ensenhatz	ensenhan
Imperfach	ensenhavi	ensenhavas	ensenhava	ensenhàvem	ensenhàvetz	ensenhavan
Preterit	ensenhèri	ensenhères	ensenhèt	ensenhèrem	ensenhèretz	ensenhèron
Futur	ensenharai	ensenharàs	ensenharà	ensenharem	ensenharetz	ensenharàn
Condicional	ensenhariái	ensenhariás	ensenhariá	ensenhariam	ensenhariatz	ensenharián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ensenhe	ensenhes	ensenhe	ensenhem	ensenhetz	ensenhen
Imperfach	ensenhèssi	ensenhèsses	ensenhès ensenhèsse	ensenhèssem	ensenhèssetz	ensenhèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	ensenha !	—	ensenhem !	ensenhatz !	—
Negatiu	—	ensenhes pas !	—	ensenhem pas !	ensenhetz pas !	—
Nòtas

Gascon

Infinitiu	ensenhar
Gerondiu	ensenhant
Participi passat
	singular			plural
masculin	ensenhat			ensenhats
femenin	ensenhada			ensenhadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	ensenhi	ensenhas	ensenha	ensenham	ensenhatz	ensenhan
Imperfach	ensenhavi	ensenhavas	ensenhava	ensenhàvam	ensenhàvatz	ensenhavan
Preterit	ensenhèi	ensenhès	ensenhè	ensenhèm	ensenhètz	ensenhèn
Futur	ensenharèi	ensenharàs	ensenharà	ensenharam	ensenharatz	ensenharàn
Condicional	ensenharí	ensenharés	ensenharé	ensenharem	ensenharetz	ensenharén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	ensenhi	ensenhes	ensenhe	ensenhem	ensenhetz	ensenhen
Imperfach	ensenhèssi	ensenhèsses	ensenhèsse	ensenhèssem	ensenhèssetz	ensenhèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	ensenha !	—	ensenhem !	ensenhatz !	—
Negatiu	—	ne ensenhes pas !	—	ne ensenhem pas !	ne ensenhetz pas !	—

Lemosin

Infinitiu	ensenhar
Gerondiu	ensenhant
Participi passat
	singular			plural
masculin	ensenhat			ensenhats
femenin	ensenhada			ensenhadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	ensenhe	ensenhas	ensenha	ensenham	ensenhatz	ensenhan ensenhen
Imperfach	ensenhava	ensenhavas ensenhaves	ensenhava	ensenhavam ensenhavem	ensenhavatz ensenhavetz	ensenhavan ensenhaven
Preterit	ensenhei	ensenheras ensenheres	ensenhet	ensenheram ensenherem	ensenheratz ensenheretz	ensenheren
Futur	ensenharai	ensenharas	ensenhará	ensenharem	ensenharetz	ensenharan
Condicional	ensenhariá	ensenharias	ensenhariá	ensenhariam	ensenhariatz	ensenharian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	ensenhe	ensenhes	ensenhe	ensenhem	ensenhetz	ensenhen
Imperfach	ensenhessa	ensenhessas	ensenhessa	ensenhessam ensenhessem	ensenhessatz	ensenhessan ensenhessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	ensenha !	—	ensenham !	ensenhatz !	—
Negatiu	—	ensenhas pas !	—	ensenham pas !	ensenhatz pas !	—
Nòtas