epilòg

Occitan

Etimologia

Del latin epilogus, del grèc ancian ἐπίλογος, epílogos.

Prononciacion

/epiˈlɔk/, /epiˈlɔk/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
epilòg	epilògs
[epiˈlɔk]	[epiˈlɔks]

epilòg masculin

1. Darrièra partida, conclusion d’unq òbra (discors, roman, film, pèça teatre, etc.).
   • L’epilòg d’un raconte, d’un drama.
2. (figurat) Fin.
   • Vaquí l’epilòg del procès.

Antonims

• prològ

Parents

• epilogar

Traduccions

alemand: Epilog (de) anglés: RU: epilogue (en), EUA: epilog (en) basc: epilogeto (eu) catalan: epíleg (ca)

espanhòl: epílogo (es) francés: epilogue (fr) italian: epilogo (it) portugués: epílogo (pt)