aretèr

Occitan

Etimologia

Deu latin hēres, heredis.

Prononciacion

/aɾeˈtɛ/, /aɾeˈtɛ/

Sillabas

a | re | tèr (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	aretèr	aretèrs
	[aɾeˈtɛ]	[aɾeˈtɛs]
Femenin	aretèra	aretèras
	[aɾeˈtɛɾo]	[aɾeˈtɛɾos]

aretèr masculin (gascon)

1. Persona que receu los bens o l'argent d'ua persona defunta.
2. Designava l'ainat qui recebèva en eretatge la maison pairau, notadament en Bearn.

Variantas dialectalas

1. eretèr (gascon)
2. eretièr (lengadocian)
3. eiretier (provençal), (lemosin)

Derivats

1. eretatge
2. eretar

Traduccions

anglés: heir (en) catalan: hereu (ca) masculin espanhòl: heredero (es) masculin

francés: héritier (fr) masculin italian: erede (it)(mf)