especimèn

Occitan

Etimologia

Del latin specimen.

Prononciacion

lengadocian /espesiˈmɛn/, /espesiˈmɛn/

escotar « especimèn »

provençau /espesiˈmɛ̃ⁿ/, /espesiˈmɛ̃ⁿ/

Sillabas

es|pe|ci|mèn

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
especimèn	especimèns
[espesiˈmɛn]	[espesiˈmɛns]

especimèn masculin

1. Fragment o tròç que dona un idèa del restant.
2. Exemplar fòrça representatiu.

Sinonims

• escapolon
• mòstra

Traduccions

alemand: Probe (de), Muster (de), Spezimen (de) anglés: sample (en), specimen (en) basc: lagin (eu), mostra (eu), erakusgai (eu) catalan: espècimen (ca), mostra (ca)

espanhòl: muestra (es), espécimen (es) francés: spécimen (fr) italian: campione (it) portugués: amostra (pt), espécime (pt)