esquelèt

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian σκελετός skeletós.

Prononciacion

/eskeˈlɛt/, /eskeˈlɛt/

França (Bearn) : escotar « esquelèt »

Sillabas

es | que | lèt

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
esquelèt	esquelèts
[eskeˈlɛt]	[eskeˈlɛts]

esquelèt femenin

1. Ensems dels òsses que constituisson l'òssa dels èssers vius.

Derivats

• esqueletic

Sinonims

• òssa
• ossament

Variantas dialectalas

• esqueleta
• esquelèta (provençal)

Traduccions

alemand: Skelett (de) neutre anglés: skeleton (en) catalan: esquelet (ca) masculin chèc: kostra (cs) espanhòl: esqueleto (es) masculin francés: squelette (fr) masculin

italian: scheletro (it) masculin ongrés: csontváz (hu) polonés: szkielet (pl) masculin portugués: esqueleto (pt) masculin ucraïnian: скелет (uk)