esquelèta

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian σκελετός skeletós.

Prononciacion

/eskeˈlɛto/, /eskeˈlɛto/

Sillabas

es | que | lè | ta (4)

Nom comun

Declinason
Dialècte : provençal
Singular	Plural
esquelèta	esquelètas
[eskeˈlɛto]	[eskeˈlɛtos]

esquelèta femenin (provençau)

1. Ensems dels òsses que constituisson l'òssa dels èssers vius.

Derivats

• esqueletic

Sinonims

• òssa
• ossament

Variantas dialectalas

• esquelèt
• esqueleta

Traduccions

alemand: Skelett (de) neutre anglés: skeleton (en) catalan: esquelet (ca) masculin chèc: kostra (cs) espanhòl: esqueleto (es) masculin francés: squelette (fr) masculin

italian: scheletro (it) masculin ongrés: csontváz (hu) polonés: szkielet (pl) masculin portugués: esqueleto (pt) masculin ucraïnian: скелет (uk)