estanca

Occitan

Etimologia

Del latin stagnum.

Prononciacion

/esˈtaŋko̞/, /esˈtaŋko̞/ França (Bearn) : escotar « estanca »

Sillabas

es|tan|ca

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
estanca	estancas
[esˈtaŋko̞]	[esˈtaŋko̞s]

estanca femenin

1. Pal, forcat, pilar platat al sol o sus un supòrt per empachar quicòm de caire

Sinonims

• pièja
• espicon

Traduccions

alemand: Stütze (de) anglés: prop (en), strut (en), forestay (en), shore (en) basc: iltze (eu) catalan: puntal (ca)

espanhòl: puntal (es), escora (es) francés: étai (fr) italian: puntello (it), sostegno (it) portugués: estaca (pt), escora (pt)

Forma d'adjectiu

estanca

1. Femenin singular de estanc

Forma de vèrb

estanca

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estancar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estancar

Catalan

Prononciacion

[?]

Forma d'adjectiu

estanca

1. Femenin singular de estanc

Forma de vèrb

estanca

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estancar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estancar

Espanhòl

Prononciacion

/esˈt̪ãŋka/, /esˈt̪ãŋka/

Forma de vèrb

estanca

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estancar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estancar

Portugués

Prononciacion

/esˈt̪ãŋka/, /esˈt̪ãŋka/

Forma de vèrb

estanca

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estancar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estancar