estonant

Occitan

Etimologia

De estonar, que ven del latin popular extonare del classic adtonare, attonare (« tocar pel tròn » o « tocar d'estupor »).

Prononciacion

/estuˈnant/, /estuˈnant/, provençau /estuˈnãⁿ/, /estuˈnãⁿ/

Sillabas

es|tu|nant

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	estonant	estonants
	[estuˈnant]	[estuˈnants]
Femenin	estonanta	estonantas
	[estuˈnanto̞]	[estuˈnanto̞s]

estonant

1. Qu'estona, que suspren.
2. Qualifica qualqu’un qu'es extraordinari, en ben o en mal.

Parents

• estonable
  • estonablament
• estonar

Sinonims

• susprenent

Traduccions

alemand: erstaunlich (de), verwunderlich (de) anglés: surprising (en), stunning (en), astonishing (en) basc: catalan: sorprenent (ca)

espanhòl: sorprendente (es) francés: étonnant (fr) italian: sorprendente (it) portugués: surpreendente (pt), extraordinário (pt), impressionante (pt)

Forma de vèrb

estonant

1. Participi present de estonar.