estornèu

Veire tanben : estorneu

Un estornèu

Occitan

Etimologia

Del latin sturnus amb lo sufix -èu.

Prononciacion

/esturˈnɛw/, /esturˈnɛw/

Sillabas

es | tor | nèu (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
estornèu	estornèus
[esturˈnɛw]	[esturˈnɛws]

estornèu masculin (gascon)

1. Ornit. Aucèl pichon de l'espècia Sturnus vulgaris.

Variantas dialectalas

• estornèl (lengadocian)
• estorniu (gascon)
• estornuc (gascon)
• estornèth (gascon)
• bistornèth (gascon)
• estorneu (lemosin), (vivaroaupenc)

Traduccions

alemand: Star (de) masculin anglés: starling (en) catalan: estornell (ca) masculin chèc: špaček (cs) espanhòl: estornino (es) masculin esperanto: sturno (eo) finlandés: francés: étourneau (fr) masculin gaelic irlandés: druid (ga)

islandés: stari (is) istriòt: sturniel (ist) masculin, sturnel (ist) masculin, stornel (ist) masculin, storno (ist) masculin italian: storno (it) masculin neerlandés: spreeuw (nl) polonés: szpak (pl) romanés: graur (ro) sicilian: sturnu (scn) masculin, sturneddu (scn) masculin suedés: stare (sv)