exclamatòri

Occitan

Etimologia

De exclamacion.

Prononciacion

lengadocian /et͡sklamaˈtɔɾi/, /et͡sklamaˈtɔɾi/

gascon /eksklamaˈtɔɾi/, /eksklamaˈtɔɾi/

provençau /eksklamaˈtɔʀi/, /eksklamaˈtɔʀi/

Sillabas

ex|cla|ma|tò|ri

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	exclamatòri	exclamatòris
	[et͡sklamaˈtɔɾi]	[et͡sklamaˈtɔɾis]
Femenin	exclamatòria	exclamatòrias
	[et͡sklamaˈtɔɾio̞]	[et͡sklamaˈtɔɾio̞s]

exclamatòri

1. Pròpri de l’exclamacion.

Parents

• exclamacion
• exclamar
• exclamatiu

Traduccions

alemand: ausrufend (de), exklamatorisch (de) (literari) anglés: exclamatory (en) basc: catalan: exclamatori (ca)

espanhòl: exclamatorio (es) italian: esclamativo (it) francés: exclamatoire (fr) portugués: exclamatório (pt)