expèrta

Occitan

Etimologia

Del latin expertus, participi passat de experiri, far l’assag de

Prononciacion

/esˈpɛɾto̞/, /esˈpɛɾto̞/, procençau /esˈpɛʀto̞/, /esˈpɛʀto̞/

Sillabas

ex|pèr|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
expèrta	expèrtas
[esˈpɛɾto̞]	[esˈpɛɾts]

expèrta femenin, (equivalent masculin: expèrt)

1. Persona nomenada per autoritat de justícia, o causida per las partidas en interés per examinar, estimar de causas e ne far son rapòrt.
2. Persona qu'a un saber, una coneissença, reconegut.

Derivats

• contra expèrta
• expèrta comptabla
• expertisa
• expertesar / expertar

Traduccions

alemand: Experte (de) anglés: expert (en) basc: catalan: experta (ca), perita (ca), pèrita (ca)

espanhòl: experta (es), periciala (es) francés: experte (fr) italian: esperta (it) portugués: esperta (pt)

Forma d'adjectiu

expèrta

1. Femenin singular de expèrt.

Forma de vèrb

expèrta

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de expectar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de expectar