expiatòri

Occitan

Etimologia

Del latin expiatorius.

Prononciacion

lengadocian, gascon /espjaˈtɔɾi/, /espjaˈtɔɾi/

provençau /espjaˈtɔʀi/, /espjaˈtɔʀi/

Sillabas

ex|pia|tò|ri

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	expiatòri	expiatòris
	[espjaˈtɔɾi]	[espjaˈtɔɾis]
Femenin	expiatòria	expiatòrias
	[espjaˈtɔɾio̞]	[espjaˈtɔɾio̞s]

expiatòri

1. Qu'es destinar a una expiacion religiosa.

Parents

• expiacion
• expiar

Traduccions

alemand: sühnend (de) anglés: expiatory (en) basc: catalan: expiatori (ca)

espanhòl: expiatorio (es) francés: expiatoire (fr) italian: espiatorio (it) portugués: expiatóri (pt)