extrèma

Occitan

Etimologia

Del latin extremus « lo mai a l’exterior », superlatiu de exter, « exterior ».

Prononciacion

/eˈt͡sɾɛmo̞/, /eˈt͡sɾɛmo̞/ França (Bearn) : escotar « extrèma »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
extrèma	extrèmas
[eˈt͡sɾɛmo̞]	[eˈt͡sɾɛmo̞s]

extrèma femenin

1. (politica) Partit situat ams tèrmes del ventalh politic.
   • Per desesper, la populacion vira cap a las extrèmas.

Forma d'adjectiu

extrèma

1. Femenin singular de extrèm / extrème.