extrèm

Occitan

Etimologia

Del latin extremus « lo mai a l’exterior », superlatiu de exter, « exterior ».

Prononciacion

/eˈt͡sɾɛm/, /eˈt͡sɾɛm/ França (Bearn) : escotar « extrèm »

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	extrèm	extrèmes
	[eˈt͡sɾɛm]	[eˈt͡sɾɛmes]
Femenin	extrèma	extrèmas
	[eˈt͡sɾɛmo̞]	[eˈt͡sɾɛmo̞s]

extrèm

1. Qu'es al tèrme darrièr.
2. Qu'es al punt limit.
3. (per extension) Qualifica los mejans energics e azardoses que s’utiliza après aver assajat sens capitar totes los autres.
4. (particular) Qualifica un partit violent e azardós.
5. Qu'es excessiu ; que garda pas cap de mesura ; que dona sempre dins l’excès.

Variantas dialectalas

• extrème

Derivats

• extrèmament

Traduccions

alemand: extrem (de) anglés: extreme (en) basc: garesti (eu) catalan: extrem (ca)

espanhòl: extremo (es), extremado (es) francés: extrême (fr) italian: estremo (it) portugués: extremo (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
extrèm	extrèmes
[eˈt͡sɾɛm]	[eˈt͡sɾɛmes]

extrèm

1. Çò qu'es opausat, contrari.
   • Lo freg e l caud son los dos extrèms.
2. (matematicas) Lo primièr o lo darrièr tèrme d’una proporcion.