ferir

Occitan

Etimologia

Del latin ferire.

Prononciacion

/feˈɾi/, /feˈɾi/

Sillabas

fe | rir (2)

Vèrb

ferir vb. tr.

1. Causar un damatge fisic o moral.

Derivats

• ferida
• feriment

Sinonims

• nafrar

Traduccions

alemand: verwunden (de), verletzen (de) anglés: to wound (en), to injure (en) catalan: ferir (ca) còrs: ferisce (co), feriscia (co) espanhòl: herir (es)

francés: blesser (fr) italian: ferire (it) neerlandés: verwonden (nl) portugués: ferir (pt) sicilian: firiri (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	ferir
Gerondiu	ferissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	ferit			ferits
femenin	ferida			feridas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ferissi	ferisses	ferís	ferissèm	ferissètz	ferisson
Imperfach	ferissiái	ferissiás	ferissiá	ferissiam	ferissiatz	ferissián
Preterit	feriguèri	feriguères	feriguèt	feriguèrem	feriguèretz	feriguèron
Futur	ferirai	feriràs	ferirà	ferirem	feriretz	feriràn
Condicional	feririái	feririás	feririá	feririam	feririatz	feririán
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ferisca	feriscas	ferisca	feriscam	feriscatz	feriscan
Imperfach	feriguèsse	feriguèsses	feriguèsse	feriguèssem	feriguèssetz	feriguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	ferís !	—	feriscam !	ferissetz !	—
Negatiu	—	feriscas pas !	—	feriscam pas !	feriscatz pas !	—