fictiu

Occitan

Etimologia

Del latin fictus, de fingere (« fénher »).

Prononciacion

/fit'tjw/, /fit'tjw/

Sillabas

fic|tiu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	fictiu	fictius
	[fit'tjw]	[fit'tjws]
Femenin	fictiva	fictivas
	[fit'tiβo̞]	[fit'tiβo̞s]

fictiu (lengadocian)

1. Qu'existís´pas que per imaginacion, qu'es irreal.

Variantas dialectalas

• fictici (provençau, gascon)
• fintís (provençau)

Sinonims

• imaginari
• distint

Antonims

• concrèt
• real

Derivats

• fictivament

Parents

• ficcion

Traduccions

alemand: fiktiv (de) anglés: fictitious (en) basc: irudimenezko (eu) catalan: fictici (ca)

espanhòl: ficticio (es) francés: fictif (fr) italian: fittizio (it) portugués: fictício (pt)