concrèt

Occitan

Etimologia

Del latin concretus « espés, drud »

Prononciacion

/kuŋˈkɾɛt/, /kuŋˈkɾɛt/, provençau /kũⁿˈkʀɛt/, /kũⁿˈkʀɛt/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	concrèt	concrèts
	[kuŋˈkɾɛt]	[kuŋˈkɾɛts]
Femenin	concrèta	concrètas
	[kuŋˈkɾɛto̞]	[kuŋˈkɾɛto̞s]

concrèt

1. Que representa quicòm de real o realisable, per oposicion a imaginari.

Variantas

• concret

Sinonims

• real
• especific
• particular

Parents

• concrètament
• concretizacion
• concretizar
• concretar

Traduccions

alemand: konkret (de), fest (de) anglés: concrete (en) basc: zehatz (eu) catalan: concret (ca) espanhòl: concreto (es)

francés: concret (fr) friolan: italian: concreto (it) piemontés: portugués: concreto (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
concrèt	concrèts
[kuŋˈkɾɛt]	[kuŋˈkɾɛts]

concrèt

1. (filosofia) Concèpte destriant lo real de l’imaginari.
2. (quimia) (per elipsi) Rèsta solida o espessa.

Variantas

• concret

Sinonims

• real
• especific
• particular