fidèu

Occitan

Etimologia

(adj) e (nom 1) Del latin fĭdēlis.

(nom 2) Benlèu del latin fidear « créisser, sorgir ».

Prononciacion

/fiˈðɛw/, /fiˈðɛw/ (lengadocian), /fiiˈdɛw/, /fiiˈdɛw/ (gascon) (provençal)

Adjectiu

Declinason
Dialècte : provençau
	Singular	Plural
Masculin	fidèu	fidèus
	[fiˈdɛw]	[fiˈdɛws]
Femenin	fidèla	fidèlas
	[fiˈdɛlo̞]	[fiˈdɛlo̞s]

fidèu masculin (provençau) (gascon)

1. Leiau, que respecta sa promesa.
2. Qu'a pas de relacion amorosa fòra lo parelh.

Sinonims

• fisèl

Derivats

• fidèlament
• infidèu

Mots aparentats

• fidelitat
• infidelitat

Variantas dialectalas

• fidèl (legadician)

Traduccions

alemand: treu (de) anglés: faithful (en) catalan: fidel (ca)

espanhòl: fiel (es) francés: fidèle (fr) italian: fedele (it)

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
fidèu	fidèus

fidèu masculin (provençau) (gascon)

1. Relig. Seguidor d'una religion.

Traduccions

alemand: Gläubiger (de)

francés: fidèle (fr)

Nom comun 2

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
fidèu	fidèus
[fiˈðɛw]	[fiˈðɛws]

Declinason
Dialècte : provençau
Singular	Plural
fidèu	fidèus
[fiˈdɛw]	[fiˈdɛws]

fidèu masculin (lengadocian) (provençau)

1. Pastas alimentàrias longas e primas per la sopa, lo potatge.

Sinonims

• vermicèli (lengadocian)
• vermiceli (lemosin)
• vermichelier (provençau)

Traduccions

anglés: vermicelli (en) espanhòl: fideu (ca) masculin

francés: vermicelle (fr) masculin italian: vermicello (it) masculin

Referéncias

• https://www.locongres.org