figuièra
Occitan
Etimologia
Del latin fīcarĭa.
Prononciacion
/fiˈɣjɛɾo/
Lengadocian : escotar « figuièra »
Sillabas
fi | guiè | ra (3)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| figuièra | figuièras |
| [fiˈɣjɛɾo] | [fiˈɣjɛɾos] |
figuièra femenin
- Bot. Arbre del genre Ficus, caracteristic de la Mediterranèa qu'a per fruch la figa.
- Mostre esterlucant de vida, sèrp portant fuòlhas, la figuièra esterla sosten sa frucha amara.
(Max Roqueta, Una figuièra per Caçòla., Verd Paradís II.)