fluide
Occitan
Etimologia
- Del latin fluidus, de fluere.
Prononciacion
- /'flɥiðe/
Sillabas
flui|de
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | fluide | fluides |
| [ˈflɥiðe] | [ˈflɥiðes] | |
| Femenin | fluida | fluidas |
| [ˈflɥiðo̞] | [ˈflɥiðo̞s] | |
fluide
- Que raja ; qu'es rajant.
- Que se debana sens interrupcion nimai blocatge.
- Eva s'estira, liana jova e fluida, dins la taca de lutz vesperala. «Esquissas per un retrach de l'ombra»; (Magalí Bizot-Dargent).
- (figurat) Qu'es clar, al subjècte de l’expression, d’escritura.
- Qualifica un còrs que las moleculas an tan pauc d’adesion entre elas que tendon a se separar, en parlant dels còrs liquids o gasoses.
Variantas dialectalas
Derivats
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| fluide | fluides |
| [ˈflɥiðe] | [ˈflɥiðes] |
fluide
- Un liquid o un gas.
- La mecanica dels fluides.
- Mas raja nimai ges de lagrema e pas mai de susor. Pas cap de fluide, res que de posca. «Fotuda planeta !» (Sèrgi Viaule).
- Agent ipotetic que transmet las fonts d’energia als objèctes influenciats per elas.
- Lo fluide magnetic.
Francés
Etimologia
- Del latin fluidus, de fluere.
Prononciacion
/flɥid/
- França (Vendèa) : escotar « fluide »
- escotar « fluide »
Sillabas
fu|id
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | fluide | fluides |
| [flɥid] | ||
| Femenin | fluide | fluides |
| [flɥid] | ||
fluide
Nom comun
fluide (Plural: fluides)
Italian
Prononciacion
/'fluide/
Forma d'adjectiu
fluide
- Femenin plural de fluido.