gardar

Occitan

Etimologia

Del germanic wardōn (cercar amb los uèlhs) .

Prononciacion

[ɣar'δa]

França (Bearn) : escotar « gardar »

Sillabas

gar | dar (2)

Vèrb

gardar

1. Preservar, protegir qualqu'un o quicòm de tot damatge o prejudici.

Sinonims

• servar

Variantas dialectalas

• guardar gascon

Traduccions

• alemand: bewachen ^(de)
• anglés: to keep ^(en), to retain ^(en), to guard ^(en)
• catalan: guardar ^(ca)
• espanhòl: guardar ^(es)
• francés: garder ^(fr)
• italian: custodire ^(it)
• valon: wårder ^(wa)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	gardar
Gerondiu	gardant
Participi passat
	singular			plural
masculin	gardat			gardats
femenin	gardada			gardadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	gardi garde	gardas	garda	gardam	gardatz	gardan
Imperfach	gardavi	gardavas	gardava	gardàvem	gardàvetz	gardavan
Preterit	gardèri	gardères	gardèt	gardèrem	gardèretz	gardèron
Futur	gardarai	gardaràs	gardarà	gardarem	gardaretz	gardaràn
Condicional	gardariái	gardariás	gardariá	gardariam	gardariatz	gardarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	garde	gardes	garde	gardem	gardetz	garden
Imperfach	gardèssi	gardèsses	gardès gardèsse	gardèssem	gardèssetz	gardèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	garda !	—	gardem !	gardatz !	—
Negatiu	—	gardes pas !	—	gardem pas !	gardetz pas !	—
Nòtas