hilar

Occitan

Etimologia

Deu latin *filare.

Prononciacion

/hiˈla/, /hiˈla/

França (Bearn) - Gascon : escotar « hilar »

Vèrb

hilar (gascon)

1. Tòrcer amassa peus de lana, de seda, de cambe, entà'us transformar en hiu.

Variantas dialectalas

• filar
• fialar (lengadocian), (lemosin), (auvernhat)
• fielar (provençal)
• hialar (gascon)
• hielar (gascon)

Traduccions

alemand: spinnen (de) anglés: to spin (en) francés: filer (fr)

italian: filare (it) meglenoromanés: toarțiri (ruq) romanés: toarce (ro)

Conjugason

Gascon

Infinitiu	hilar
Gerondiu	hilant
Participi passat
	singular			plural
masculin	hilat			hilats
femenin	hilada			hiladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	hili	hilas	hila	hilam	hilatz	hilan
Imperfach	hilavi	hilavas	hilava	hilàvam	hilàvatz	hilavan
Preterit	hilèi	hilès	hilè	hilèm	hilètz	hilèn
Futur	hilarèi	hilaràs	hilarà	hilaram	hilaratz	hilaràn
Condicional	hilarí	hilarés	hilaré	hilarem	hilaretz	hilarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	hili	hiles	hile	hilem	hiletz	hilen
Imperfach	hilèssi	hilèsses	hilèsse	hilèssem	hilèssetz	hilèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	hila !	—	hilem !	hilatz !	—
Negatiu	—	ne hiles pas !	—	ne hilem pas !	ne hiletz pas !	—

Espanhòl

Etimologia

Del latin *filare.

Prononciacion

/iˈlaɾ/, /iˈlaɾ/

escotar « hilar »

Vèrb

hilar

1. filar