imortau

Occitan

Etimologia

Dau latin immortalis.

Prononciacion

/imuɾˈtaw/, /imuɾˈtaw/ (gascon), /imuʁˈtaw/, /imuʁˈtaw/ (lemosin)

Sillabas

i | mor | tau

Adjectiu

Declinason
Dialècte : naut lemosin
	Singular	Plural
Masculin	imortau	imortaus
	[imuʁˈtaw]	[imuʁˈtaw]
Femenin	imortala	imortalas
	[imuʁˈtalo]	[imuʁˈtalaː]

imortau masculin (gascon) (provençau) (lemosin) (vivaroaupenc)

1. Que muer pas.
2. Que pòt pas murir.
3. Que demòra longtemps dins la memòria daus òmes.

Derivats

• imortalitat

Antonims

• mortau

Variantas dialectalas

• imortal

Traduccions

alemand: unsterblich (de) anglés: undeadly (en), immortal (en)

catalan: immortal (ca) francés: immortel (fr)