importaire
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De importar.
Prononciacion
- lengadocian /impuɾˈtajɾe/
- provençau /ĩⁿpuʀˈtajʀe/
Sillabas
im|por|tai|re
Adjectiu
importaire (gascon)
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : proveçau | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | importaire | importaires |
| [ĩⁿpuʀˈtajʀe] | [ĩⁿpuʀˈtajʀə] | |
| Femenin | importaira | importairas |
| [ĩⁿpuʀˈtajʀe] | [ĩⁿpuʀˈtajʀə] | |
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | importaire | importaires |
| [impuɾˈtajɾe] | [impuɾˈtajɾes] | |
| Femenin | importaira | importairas |
| [impuɾˈtajɾo̞] | [impuɾˈtajɾo̞s] | |
- (comerci) Que fa d’importacion
Variantas dialectalas
Parents
Antonims
Traduccions
Nom comun
importaire masculin, (femenin: importaira)
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : proveçau | |
| Singular | Plural |
| importaire | importaires |
| [ĩⁿpuʀˈtajʀe] | |
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| importaire | importaires |
| [impuɾˈtajɾe] | [impuɾˈtajɾes] |
- (comerci) Lo que fa lo comèrci d’importacion: comerçant independent que crompa fèrm las merças de l'exportator e que las torna vendre per son compte, doncas que pòrta los risques e profits, se pagant en levant una marge.
- Entitat qu'impòrta.