impudent
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin impudens
Prononciacion
lengadocian, gascon /impyˈðent/, provençau /ĩⁿpyˈdẽⁿ/
Sillabas
im|pu|dent
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | impudent | impudents |
| [impyˈðent] | [impyˈðents] | |
| Femenin | impudenta | impudentas |
| [impyˈðento̞] | [impyˈðento̞s] | |
impudent
- Qu’a pas de pudor ; qu'es insolent, afrontaire.
- Qualifica las accions e las paraulas que ofensa la pudor, o que son tròp liuras, tròp ausardas.
Derivats
Parents
Sinonims
Traduccions
Catalan
Etimologia
- Del latin impudens
Prononciacion
Sillabas
im|pu|dent
Adjectiu
impudent masculin o femenin, (plurals: impudents)
Francés
Etimologia
- Del latin impudens
Prononciacion
/ɛ̃pydɑ̃/
Sillabas
im|pu|dent
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | impudent | impudents |
| [ɛ̃pydɑ̃] | [ɛ̃pydɑ̃] | |
| Femenin | impudente | impudentes |
| [ɛ̃pydɑ̃t] | [ɛ̃pydɑ̃t] | |
impudent