inalador
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De inalar.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /inalaˈðu/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | inalador | inaladors |
| [inalaˈðu] | [inalaˈðus] | |
| Femenin | inaladoira | inaladoiras |
| [inalaˈðujɾo̞] | [inalaˈðujɾo̞s] | |
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | inalador | inaladors |
| [inalaˈðu] | [inalaˈðus] | |
| Femenin | inaladora | inaladoras |
| [inalaˈðuɾo̞] | [inalaˈðuɾo̞s] | |
inalador
- Que servís a far d'inalacions.
- Qu'utiliza l’inalacion.
- Que concernís l’inalacion
Variantas dialectalas
- inalator (lengadocian, provençau)
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| inalador | inaladors |
| [inalaˈðu] | [inalaˈðus] |
inalador masculin


- (medecina) Aparelh sovent portatiu que servís a inalar de substàncias medicamentosas.
Variantas dialectalas
Traduccions
Portugués
Etimologia
- De inalar.
Prononciacion
- Portugal /inɐlɐˈdoɾ/
- Brasil /ĩnalaˈdoɾ/, /inalaˈdoɾ/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | inalador | inaladores |
| Femenin | inaladora | inaladoras |
inalador
Adjectiu
inalador masculin