inalator

Occitan

Etimologia

De inalar.

Prononciacion

lengadocian, povençau /inalaˈtu/, /inalaˈtu/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	inalator	inalators
	[inalaˈtu]	[inalaˈtus]
Femenin	inalatritz	inalatrises
	[inalaˈtɾit͡s]	[inalaˈtɾizes]

inalator

1. Que servís a far d'inalacions.
2. Qu'utiliza l’inalacion.
3. Que concernís l’inalacion

Variantas dialectalas

• inalador (lengadocian, gascon)

Traduccions

alemand: anglés: basc: catalan:

espanhòl: francés: italian: portugués:

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, provençau
Singular	Plural
inalator	inalators
[inalaˈtu]	[inalaˈtus]

inalator masculin

Un inhalator d'aiga cauda.

Adult utilizant un inhalator contra l’astme

1. (medecina) Aparelh sovent portatiu que servís a inalar de substàncias medicamentosas.

Variantas dialectalas

• inalador (lengadocian)
• inalader (gascon)

Traduccions

alemand: Inhalator (de) anglés: inhaler (en) basc: catalan: inhalador (ca)

espanhòl: inhalador (es) francés: inhalateur (fr) italian: inalatore (it) portugués: inalador (pt)