inapte

Occitan

Etimologia

Del latin aptus (« ligat, adaptat »), participi passat de apio (« unir ») amb lo prefix privariu «in-»

Prononciacion

/i'napte/, /i'napte/ França (Bearn) : escotar « inapte »

Sillabas

in|ap|te

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	inapte	inaptes
	[i'napte]	[i'naptes]
Femenin	inapta	inaptas
	[i'napto̞]	[i'napto̞s]

inapte

1. Qu'es pas apte, pas capable per quicòm.

Sinonims

• incapable
• impròpri

Antonims

• apte

Derivats

• inaptitud

Traduccions

alemand: untüchtig (de), untauglich (de), ungeeignet (de) anglés: inapt (en) basc: catalan: inapte (ca)

espanhòl: inapto (es)} francés: inapte (fr) italian: inadatto (it) portugués: inapto (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin aptus (« ligat, adaptat »), participi passat de apio (« unir ») amb lo prefix privariu «in-»

Prononciacion

oriental /i'naptə/, /i'naptə/

occidental /i'napte/, /i'napte/

Sillabas

in|ap|te

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	inapte	inaptes
Femenin	inapta	inaptes

apte

1. inapte ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin aptus (« ligat, adaptat »), participi passat de apio (« unir ») amb lo prefix privariu «in-»

Prononciacion

/inapt/, /inapt/

Sillabas

inapte

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	inapte	inaptes
	[inapt]
Femenin	inapte	inaptes
	[inapt]

apte

1. inapte ^(oc)