incredul

Occitan

Etimologia

Del latin incredulus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /iŋkɾeˈðyl/, /iŋkɾeˈðyl/

provençau /ĩⁿkʀeˈdyl/, /ĩⁿkʀeˈdyl/

escotar « incredul »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	incredul	increduls
	[iŋkɾeˈðyl]	[iŋkɾeˈðyls]
Femenin	incredula	incredulas
	[iŋkɾeˈðylo̞]	[iŋkɾeˈðylo̞s]

incredul

1. Que crei pas aisidament, qu'es penós de persuadir o de convéncer.
2. (religion) Que crei pas e que vòl pas creire als mistèris de la fe.

Variantas dialectalas

• incredule

Antonims

• credul

Derivats

• incredulitat

Sinonims

• sceptic

Traduccions

alemand: ungläubig (de) anglés: incredulous (en), non-believing (en) (religion) basc: catalan: incrèdul (ca)

espanhòl: incrédulo (es) francés: incrédule (fr) italian: incredulo (it) portugués: incrédulo (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
incredul	increduls
[iŋkɾeˈðyl]	[iŋkɾeˈðyls]

incredul masculin

1. Aquel que crei pas e que vòl pas creire als mistèris de la fe.

Variantas dialectalas

• incredule

Antonims

• credul

Derivats

• incredulitat

Sinonims

• sceptic

Traduccions

alemand: Ungläubige (en) anglés: non-believer (en), unbeliever (en) basc: catalan: incrèdul (ca)

espanhòl: incrédulo (es) francés: incrédule (fr) italian: incredulo (it) portugués: incrédulo (pt)