instància

Occitan

Etimologia

Del grèc ἔνστασις, pel latin instantia « assiduitat, zèl », « insistància, demanda pressanta ».

Prononciacion

/instˈansjo̞/, /instˈansjo̞/, provençau /ĩⁿstˈãⁿsjo̞/, /ĩⁿstˈãⁿsjo̞/

Sillabas

ins|tan|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
instància	instàncias
[instˈansjo̞]	[instˈansjo̞s]

instància femenin

1. Sollicitacion pressanta.
2. (drech) Accion en justícia.
3. Organizacion qu'a lo poder de decidir.

Parents

• instant

Traduccions

alemand: Instanz (de) anglés: solicitation (en) (1), judgement (en) (2), authority (en) (2) basc: catalan: instància (ca)

espanhòl: instancia (es) francés: instance (fr) italian: istanza (it) portugués: instância (pt)

Catalan

Etimologia

Del grèc ἔνστασις, pel latin instantia « assiduitat, zèl », « insistància, demanda pressanta »[[Categoria:Mots en comun eissits d’un mot en latin]].

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « instància »

Prononciacion

[?]

Sillabas

ins|tan|cia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
instància	instàncies

instància femenin

1. instància ^(oc)