instigator

Occitan

Etimologia

Del latin instigator.

Prononciacion

lengadocian, gascon /instiɣaˈtu/, /instiɣaˈtu/

provençau /ĩⁿstigaˈtu/, /ĩⁿstigaˈtu/

Sillabas

ins|ti|ga|tor

Nom comun

instigator masculin, (femenin: instigatora, instigatritz)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
instigator	instigators
[instiɣaˈtu]	[instiɣaˈtus]

1. Aquel qu'instiga o qu'incita a far quicòm.

Variantas dialectalas

• instigador
• estigador / estigator

Parents

• instigacion
• instigança
• instigar

Sinonims

• empusaire

Traduccions

alemand: Anstifter (de), Aufhetzer (de), Aufwiegler (de) anglés: instigator (en) basc: catalan: instigador (ca)

espanhòl: instigador (es) francés: instigateur (fr) italian: istigatore (it) portugués: instigador (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin instigator.

Prononciacion

general /ˈɪnstɪɡeɪtə/, /ˈɪnstɪɡeɪtə/

american /ˈɪnstəˌɡeɪtɚ/, /ˈɪnstəˌɡeɪtɚ/, /ˈɪnstəˌɡeɪtɾɚ/, /ˈɪnstəˌɡeɪtɾɚ/

Sillabas

ins|ti|ga|tor

Nom comun

instigator

Declinason
Singular	Plural
instigator	instigators

1. instigator ^(oc)