legiferir

Occitan

Etimologia

Del latin legifer, de lex, legis (« lei ») e de ferre, ferro, tuli (« metre, portar »).

Prononciacion

lengadocian /led͡ʒifeˈɾi/, /led͡ʒifeˈɾi/, gascon /leʒifeˈɾi/, /leʒifeˈɾi/, provençau /led͡ʒifeˈʀi/, /led͡ʒifeˈʀi/

França (Bearn) : escotar « legiferir »

Sillabas

le|gi|fe|rir

Vèrb

legiferir

1. Establir, far la lei

Derivats

• legiferacion

Traduccions

alemand: Gesetze erlassen (de) basc: anglés: legislate (en) catalan: legislar (ca)

espanhòl: legislar (es) francés: léfiférer (fr) italian: legiferare (it) portugués: legiferar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	legiferir
Gerondiu	legiferissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	legiferit			legiferits
femenin	legiferida			legiferidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	legiferissi	legiferisses	legiferís	legiferissèm	legiferissètz	legiferisson
Imperfach	legiferissiái	legiferissiás	legiferissiá	legiferissiam	legiferissiatz	legiferissián
Preterit	legiferiguèri	legiferiguères	legiferiguèt	legiferiguèrem	legiferiguèretz	legiferiguèron
Futur	legiferirai	legiferiràs	legiferirà	legiferirem	legiferiretz	legiferiràn
Condicional	legifeririái	legifeririás	legifeririá	legifeririam	legifeririatz	legiferirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	legiferisca	legiferiscas	legiferisca	legiferiscam	legiferiscatz	legiferiscan
Imperfach	legiferiguèsse	legiferiguèsses	legiferiguèsse	legiferiguèssem	legiferiguèssetz	legiferiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	legiferís !	—	legiferiscam !	legiferissetz !	—
Negatiu	—	legiferiscas pas !	—	legiferiscam pas !	legiferiscatz pas !	—