far

Veire tanben : fár

Occitan

Etimologia

Del latin facĕre.

Prononciacion

/fa/, /fa/

França (Bearn) : escotar « far »

Sillabas

far (1)

Vèrb

far

1. Realizar una accion.
2. Donar existéncia a quicòm.
3. Fabricar.

Expressions e locucions

• far a: biais classic de dire « jogar a ».
• far de: imitar.
• far lo: exercir la profession de.
• se far enrè: recular.
• de bon far: aisit de far.
• de mal far: malaisit de far.

Variantas dialectalas

• faire
• har (gascon)
• hèser (gascon)
• hèr (gascon)
• foer [fwɛr] (marchés borbonés)

Traduccions

alemand: tun (de), machen (de) anglés: to do (en), to make (en) asturian: facer (ast) basc: egin (eu) catalan: fer (ca) chèc: dělat (cs) imperfectiu, udělat (cs) perfectiu corean: 하다 (ko) espanhòl: hacer (es) francés: faire (fr)

italian: fare (it) meglenoromanés: faţiri (ruq) portugués: fazer (pt) romanés: a face (ro) rus: делать (ru) sicilian: fari (scn), fàciri (it) suedés: göra (sv) ucraïnian: робити (uk)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	far faire
Gerondiu	en fasent
Participi passat
	singular			plural
masculin	fach			faches
femenin	facha			fachas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fau	fas	fa	fasèm	fasètz	fan
Imperfach	fasiái	fasiás	fasiá	fasiam	fasiatz	fasián
Preterit	faguèri	faguères	faguèt	faguèrem	faguèretz	faguèron
Futur	farai	faràs	farà	farem	faretz	faràn
Condicional	fariái	fariás	fariá	fariam	fariatz	farián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	faga	fagas	faga	fagam	fagatz	fagan
Imperfach	faguèsse	faguèsses	faguèsse	faguèssem	faguèssetz	faguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	fai !	—	fagam !	fasètz !	—
Negatiu	—	fagas pas !	—	fagam pas !	fagatz pas !	—

Nom comun

far masculin

1. Edifici en forma de torre amb un aparelh luminós a la part mai nauta qu'emet de senhals de lutz, per ajudar la navegacion maritima.

Traduccions

alemand: Leuchtturm (de) anglés: lighthouse (en)

catalan: far (ca) francés: phare (fr)

Gaelic escocés

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Advèrbi

far

1. Ont.

Somali

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
far	faro

far

1. Det.