Occitan

Del latin lictor.

/litˈtu/

lec|tor

Nom comun

lictor masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
lictor	lictors
[litˈtu]	[litˈtus]

(Antiquitat) Oficièr public que caminava davant los primièrs magistrats de la Roma antica, que portavan un destral plaçat dins un faissèl de vergas, e qu'èra a l'encòp aparitor e de borrèl. (Lo cònsol aviá dotze lictors, lo dictator n'aviá vint e quatre.)