Veire tanben : mācar

Occitan

Pas segur, benlèu d'origina onomatopeïca o de l'ebrèu מַכָּה, maká « còp, contusion »

/maˈka/, /maˈka/

França (Bearn) : escotar « macar »

Vèrb

macar (gascon) (lengadocian) (provençau) (vivaroaupenc)

Causar un damatge en exercir una pression o tust.
Causar un damatge moral.
Gastar los fruches per de còps.
- La granissada maquèt las pomas.
(lengadocian) Provocar ua irritacion de las dents, sovent causada per un liquid acid.

Infinitiu	macar
Gerondiu	macant
Participi passat
	singular			plural
masculin	macat			macats
femenin	macada			macadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	maqui maque^{[N 1]}	macas	maca	macam	macatz	macan
Imperfach	macavi	macavas	macava	macàvem	macàvetz	macavan
Preterit	maquèri	maquères	maquèt	maquèrem	maquèretz	maquèron
Futur	macarai	macaràs	macarà	macarem	macaretz	macaràn
Condicional	macariái	macariás	macariá	macariam	macariatz	macarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	maque	maques	maque	maquem	maquetz	maquen
Imperfach	maquèssi	maquèsses	maquès maquèsse	maquèssem	maquèssetz	maquèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	maca !	—	maquem !	macatz !	—
Negatiu	—	maques pas !	—	maquem pas !	maquetz pas !	—
Nòtas
↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)