maishèra

Occitan

Etimologia

Deu latin maxĭlla qui balha tanben mejilla en espanhòu.

Prononciacion

/maˈʃɛro/, /maˈʃɛro/

França (Bearn) - Gascon : escotar « maishèra »

Sillabas

mai | shè | ra (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
maishèra	maishèras
[maˈʃɛro]	[maˈʃɛros]

maishèra femenin (gascon)

1. Anat. Cadua de senglas parts de la cara situada entre l'uelh, la boca e l'aurelha.
2. Anat. Partida ossosa situada dens la boca e on son insertadas las dents.

Variantas dialectalas

1. gauta
2. maissa

Traduccions

anglés: cheek (en) catalan: galta (ca) espanhòl: mejilla (es) francés: joue (fr) (1), mâchoire (fr) (2)

italian: guancia (it) ongrés: orca (hu) ucraïnian: щока (uk)