gauta

Occitan

Etimologia

Benlèu d'una basa prelatina *gabota, *gabuta.

Prononciacion

/ˈɡawto/, /ˈɡawto/

França (Bearn) : escotar « gauta »

Sillabas

gau | ta

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
gauta	gautas
[ˈgawto]	[ˈgawtos]

gauta femenin

una gauta

Lo saxofonista de las gautas confladas.

1. (anatomia) Caduna de las doas parts de la cara situada entre l'uèlh, la boca e l'aurelha.
   • I aviá plan temps que m'aviá pas embraçat e sa braçada èra rufa coma una borrèia jos l'endòrta. Sa gauta mal rasada picava. «Dels camins bartassièrs», (Marcèu Esquieu)
2. (geomorfologia) penjal d'una montanha o d'un talús.
3. (agricultura) Partida laterala d'una rega de laurada.

Variantas dialectalas

• maishèra (gascon)
• jauta (lemosin)

Iponimes

• gaunha

Derivats

• gautada
• gautals / gautissons
• gautar
• gautimàs

Locucions derivadas

• gautas del cuol

Traduccions

gauta dels animals
alemand: Wange (de) femenin anglés: cheek (en) catalan: galta (ca) femenin chèc: tvář (cs) masculin espanhòl: mejilla (es) femenin esperanto: vango (eo) francés: joue (fr) femenin guugu yimidhirr: nhumbul (kky) istriòt:ganassa (ist) femenin	italian: guancia (it) femenin naut sorab: lico (hsb) neutre lituanian: žandas (lt) meglenoromanés: falcă (ruq) femenin ongrés: orca (hu) polonés: policzek (pl) masculin portugués: bochecha (pt) romanés: falcă (ro) femenin rus: щека (ru) femenin ucraïnian: щока (uk) femenin

Partida laterala d'una rega de laurada
alemand: Ackerscholle (de) anglés: shock (en), stack (en) basc: catalan: cavalló (ca)	espanhòl: caballón (es) caballete (es) francés: adod (fr) italian: porca (it) portugués: camalhão (pt)

Forma de vèrb

gauta

1. tresena persona del singular del present de l’indicatiu de gautar
2. segonda persona del singular de l’imperatiu afirmatiu de gautar