mesconéisser

Occitan

Etimologia

Del conéisser amb lo sufix mes-.

Prononciacion

/meskuˈnejse/, /meskuˈnejse/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « mesconéisser »

Sillabas

mes | co | néis | ser

Vèrb

mesconéisser

1. Mal o pas conéisser.

Variantas dialectalas

• desconéisser

Derivats

• mesconeissable
• mesconeissença

Traduccions

alemand: verkennen (de) catalan: ignorar (ca)

espanhòl: desconocer (es) francés: méconnaître (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	mesconéisser
Gerondiu	mesconeissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	mesconegut			mesconeguts
femenin	mesconeguda			mesconegudas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	mesconeissi	mesconeisses	mesconeis	mesconeissèm	mesconeissètz	mesconeisson
Imperfach	mesconeissiái	mesconeissiás	mesconeissiá	mesconeissiam	mesconeissiatz	mesconeissián
Preterit	mesconeguèri	mesconeguères	mesconeguèt	mesconeguèrem	mesconeguèretz	mesconeguèron
Futur	mesconeisserai	mesconeisseràs	mesconeisserà	mesconeisserem	mesconeisseretz	mesconeisseràn
Condicional	mesconeisseriái	mesconeisseriás	mesconeisseriá	mesconeisseriam	mesconeisseriatz	mesconeisserián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	mesconesca	mesconescas	mesconesca	mesconescam	mesconescatz	mesconescan
Imperfach	mesconeguèsse	mesconeguèsses	mesconeguèsse	mesconeguèssem	mesconeguèssetz	mesconeguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	mesconeis !	—	mesconescam !	mesconeissètz !	—
Negatiu	—	mesconescas pas !	—	mesconescam pas !	mesconescatz pas !	—