metge

Veire tanben : mètge

Occitan

Etimologia

Del latin medicus.

Prononciacion

/ˈmed͡ze/, /ˈmed͡ze/ (naut lemosin)

Nom comun

Declinason
Dialècte : naut lemosin
	Singular	Plural
Masculin	metge	metges
	[ˈmed͡ze]	[ˈmed͡zej]
Femenin	metja	metjas
	[ˈmed͡zo]	[ˈmed͡zaː]

metge masculin (lemosin) (vivaroaupenc)

1. Persona que ten un diplòma per exercir la medecina.

Sinonims

• doctor
• medecin

Mots aparentats

• medecina
• medicacion
• medical
• metjar

Variantas dialectalas

• mètge

Traduccions

alemand: Arzt (de) masculin anglés: doctor (en), physician (en), medic (en) catalan: metge (ca) masculin chèc: lékař (cs), doktor (cs) ebrèu: רופא (he) (rofe) eslau ancian: врачь (cu) masculin espanhòl: médico (es) masculin francés: médecin (fr) masculin, docteur (fr) masculin indi: चिकित्सक (hi) italian: medico (it) masculin

naut sorab: lěkar (hsb) masculin polonés: lekarz (pl) masculin romanés: medic (ro), doctor (ro) rus ancian: лѣчьць (orv) masculin, лѣчитель (orv) masculin sard: mèigu (sc), dotore (sc), dutore (sc) eslovac: lekár (sk) suedés: doktor (sv), läkare (sv) ucraïnian: лікар (uk) zolo: umelaphi (zu), udokotela (zu)