molièr

Santon de Provença

Occitan

Etimologia

Deu latin molīnārius.

Prononciacion

/muˈljɛ/, /muˈljɛ/

Nom comun

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	molièr	molièrs
	[muˈljɛ]	[muˈljɛs]
Femenin	molièra	molièras
	[muˈljɛɾo]	[muˈljɛɾos]

molièr masculin (gascon)

1. Persona qu'espleita un molin o ua minoteria, persona que fabrica la haria en un molin o ua minoteria.

Variantas dialectalas

• farinier (lemosin)
• molinèir (auvernhat) (gascon)
• molinier (lemosin) (provençal) (vivaroaupenc)
• molinièr (gascon) (lengadocian)
• monèir (auvernhat)
• monier (lemosin) (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: Müller (de) masculin anglés: miller (en) bashquir: тирмәнсе (ba) catalan: moliner (ca) masculin chèc: mlynář (cs) masculin danés: møller (da) espanhòl: molinero (es) masculin

francés: meunier (fr) masculin italian: mugnaio (it) masculin neerlandés: molenaar (nl) polonés: młynarz (pl) masculin romanés: morar (ro) rus: мельник (ru) masculin ucraïnian: мельник (uk) masculin, мірошник (uk) masculin