mondan

Veire tanben : mondin

Occitan

Etimologia

Del latin mundanus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /monˈda/, /monˈda/

escotar « mondan »

provençau /mõⁿˈdãⁿ/, /mõⁿˈdãⁿ/

Sillabas

mon|dan

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	mondan	mondans
	[monˈda]	[monˈdas]
Femenin	mondana	mondanas
	[monˈdano̞]	[monˈdano̞s]

mondan

1. (filosofia) Qu'aperten al mond, al sègle, per oposicion a las causas religiosas.
2. Relatiu a tot çò qu'a un rapòrt a la vida de la societat amonedada, eleganta, per oposicion al mitan popular.
   1. Qu'agrada la vida d'aquela societat.

Derivats

• mondanitat

Sinonims

Qu'aperten al mond, al sègle

• material
• temporal

Traduccions

alemand: weltlich (de) anglés: worldly (en), mundane (en) basc: catalan: mundà (ca)

espanhòl: mondano (es) francés: mondain (fr) italian: mondano (it) portugués: mondano (pt)