monstre
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin monstrum « avertiment celèst, prodigi ».
Prononciacion
/ˈmunstɾe/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| monstre | monstres |
| [ˈmunstɾe] | [ˈmunstɾes] |
monstre masculin (gascon)
Variantas dialectalas
Traduccions
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | monstre | monstres |
| [ˈmunstɾe] | [ˈmunstɾes] | |
| Femenin | monstra | monstras |
| [ˈmunstɾo̞] | [ˈmunstɾo̞s] | |
monstre (gascon)
Variantas dialectalas
Sinonims
- monstruós (gascon, provençau)
Traduccions
Catalan
Etimologia
Del latin monstrum « avertiment celèst, prodigi ».
Prononciacion
- oriental /ˈmɔnstɾə/, occidental /ˈmɔnstɾe/
- Espanha (Barcelona) : escotar « monstre »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| monstre | monstres |
monstre masculin
Francés
Etimologia
Del latin monstrum « avertiment celèst, prodigi ».
Prononciacion
- /mɔ̃stʁ/
- França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « monstre »
- Itàlia (Courmayeur) : escotar « monstre »
- França (Vendèa) : escotar « monstre »
- França (Vòges) : escotar « monstre »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| monstre | monstres |
monstre masculin
Adjectiu
monstre masculin o femenin, (plurals: monstres)