creatura

Occitan

Etimologia

Del latin creatura « causa creada ».

Prononciacion

/kɾeaˈtyɾo̞/, /kɾeaˈtyɾo̞/, provençau /kʀeaˈtyʀo̞/, /kʀeaˈtyʀo̞/ França (Bearn) : escotar « creatura »

Sillabas

cre|a|tu|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
creatura	creaturas
[kɾeaˈtyɾo̞]	[kɾeaˈtyɾo̞s]

creatura femenin

1. Resultat de la creacion, èsser uman o animal.
   • Las creaturas animadas.
   • L’òme es una creatura rasonabla.
2. (particular) Çò qu'es creat dins un objèctiu particular.
3. (especiamament) Uman, qu’es creat per Dieu.
4. (pejoratiu) Femna.
5. Persona que ten sa fortuna o son elevacion d’una autra.

Derivats

• creaturon
• creaturar

Parents

• creator
• creacion
• creacionisme
• crear

Traduccions

alemand: Geschöpf (de), Kreatur (de) anglés: creature (en) basc: ernalkuntza (eu) catalan: criatura (ca), creatura (ca)

espanhòl: criatura (es) francés: créature (fr) italian: creatura (it) portugués: criatura (pt)

Forma de vèrb

creatura

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de creaturar
2. Segonda persona del singular de l'inperatiu afirmatiu de creaturar

Catalan

Etimologia

Del latin creatura « causa creada ».

Prononciacion

[?]

Sillabas

cre|a|tu|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
creatura	creatures

creatura femenin

1. creatura

Italian

Etimologia

Del latin creatura « causa creada ».

Prononciacion

Itàlia : escotar « creatura »

Prononciacion

/kreaˈtura/, /kreaˈtura/

Sillabas

cre|a|tu|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
creatura	creature

creatura femenin

1. creatura