nitrit

Occitan

Etimologia

(1787) Mot creat per Guyton de Morveau a partir de nitre e del sufix -it, indicant un sal comprenent pauc d’atòms d’oxogèn.

Prononciacion

lengadocian, gascon /niˈtɾit/, /niˈtɾit/

provençau /niˈtʀit/, /niˈtʀit/

Nom comun

nitrit masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
nitrit	nitrits
[niˈtɾit]	[niˈtɾits]

1. (quimia) Sal produit per la combinason de l’acid nitrós (HNO₂) amb una basa.

Sinonims

• azotit

Parents

• nitrat
• nitre

Locucions derivadas

• nitrit d’amil
• nitrit de sòdi

Traduccions

alemand: Nitrit (de) anglés: nitrite (en) basc: catalan: nitrit (ca)

espanhòl: nitrito (es) francés: nitrite (fr) italian: nitrito (it) portugués: nitrito (pt)

Catalan

Etimologia

(1787) Mot creat per Guyton de Morveau a partir de nitre e del sufix -it, indicant un sal comprenent pauc d’atòms d’oxogèn.

Prononciacion

/niˈtɾit/, /niˈtɾit/

Nom comun

nitrit masculin

Declinason
Singular	Plural
nitrit	nitrits
[niˈtɾit]	[niˈtɾits]

1. nitrit ^(oc)